Podstawowe aspekty prawne sporządzania leków do żywienia pozajelitowego i dojelitowego (cz. 2)

CYKL: PRAWO W MEDYCYNIE Podstawowe aspekty prawne sporządzania leków do żywienia pozajelitowego i dojelitowego (cz. 2) Pamiętamy, że przygotowywanie leków do żywienia pozajelitowego oraz leków do żywienia dojelitowego polskie prawo wiąże z apteką szpitalną. To rozwiązanie pozwala odpowiedzieć przede wszystkim na pytanie, w jakich warunkach lokalowych tego rodzaju leki powinny powstawać. Na tym jednak nie koniec. Powiązanie przygotowywania leków do żywienia pozajelitowego i dojelitowego z apteką szpitalną nie prowadzi jedynie wniosku, że prawodawca oczekuje, aby te leki powstawały w określonym miejscu. W ten sposób ustanawia się bowiem również wymóg, aby te leki powstawały przy udziale fachowców. Prawo farmaceutyczne rozstrzyga, że przy wykonywaniu w aptece czynności fachowych mogą być zatrudnieni wyłącznie farmaceuci i technicy farmaceutyczni w granicach ich uprawnień zawodowych. W świetle przepisów, technik farmaceutyczny może wykonywać czynności pomocnicze przy sporządzaniu i przygotowywaniu analizowanego rodzaju leków. W tym kontekście nasuwa się pytanie, czy do podejmowania tych czynności, uprawniona jest również osoba wykonująca zawód pielęgniarki. Ustawa o zawodzie pielęgniarki i położnej pozwala odpowiedzieć na pytanie na czym polega wykonywanie powyższego zawodu. Wprawdzie wykaz zadań pielęgniarki zawarty w tej ustawie nie jest wyczerpujący. Niemniej jednak, na jego podstawie nie sposób ustalić uprawnienia do przygotowywania leków do żywienia pozajelitowego i dojelitowego. Spoglądając na kwestię przygotowywania leków do żywienia pozajelitowego i dojelitowego, nie można również pominąć problematyki Dobrej Praktyki Wytwarzania. Czekamy obecnie na nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia w tej sprawie. Poprzednie wskazywało już jednak, że wytwarzanie sterylnych produktów leczniczych podlega specjalnym wymaganiom mającym na celu zminimalizowanie ryzyka zanieczyszczeń mikrobiologicznych oraz zanieczyszczeń cząstkami stałymi i pyrogenami. Wskazywano, że wiele zależy od umiejętności, wyszkolenia i podejścia pracowników zaangażowanych w wytwarzanie produktów sterylnych. Zapewnienie jakości akcentowano, jako szczególnie ważne dla procesu wytwarzania; podkreślano, że musi ono przebiegać zgodnie z ustalonymi procedurami zapewniającymi nadzorowanie procesów technologicznych. Reasumując, widać wyraźnie, że prawu polskiemu nie jest obojętne miejsce przygotowywania leków do żywienia pozajelitowego i dojelitowego. Nie są mu też obojętne, ani kompetencje fachowców przygotowujących te leki, ani warunki ich przygotowywania. Nasuwa się, by powyższą myśl rozwinąć o spostrzeżenie, że prawu polskiemu nie jest też obojętny stan odżywienia pacjentów. Rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa szpitalnego wprowadza bowiem zasadę, że podmiot udzielający świadczeń w trybie hospitalizacji i hospitalizacji planowej poddaje wszystkich pacjentów przyjmowanych do leczenia - z wyłączeniem SOR - przesiewowej ocenie stanu odżywienia. Wygląda na to, że o żywieniu medycznym będzie słychać coraz częściej. W tym także, o żywieniu medycznym w jego bardziej zaawansowanych postaciach. adw. Marcin Czarnecki | LC LEGAL