Stefan Żeromski "Ludzie bezdomni"

Autor: Stefan Żeromski Tytuł: Ludzie bezdomni Gatunek: powieść Temat medyczny: etyka lekarska, medycyna pracy, uzdrowisko Rok pierwszego wydania: 1900 Opis: "Ludzie bezdomni" to jedna z najgłośniejszych powieści Stefana Żeromskiego. Zagadnienia w niej poruszane dotyczą przede wszystkim kwestii społecznych i politycznych końca XIX wieku, jednak bardzo istotnym wątkiem jest także stan sanitarno-higieniczny miast, jak również kondycja moralna i postawy ideologiczne lekarzy tamtego okresu. Głównym bohaterem jest doktor Tomasz Judym, wywodzący się z nizin społecznych lekarz, który własną wytrwałością pokonał przeciwności losu, zdobył wyższe wykształcenie, nie oderwał się jednak od swych korzeni. Przeciwstawione sobie w powieści zostają obrazy warunków, w jakich żyją prości robotnicy i arystokracja, czytamy o warunkach pracy w stalowaniach i kopalniach, prezentowane są postawy lekarzy odrzucających potrzebę zadbania o higienę pracy i otoczenie opieką biednych, argumentując, iż są to zadania organizacji charytatywnych, nie zaś medyków. Przeciwko temu staje Judym, który, nie znajdując akceptacji w środowisku lekarskim, pozostaje sam w walce o lepszy byt ubogich. W konflikt popada również pracując w uzdrowisku w Cisach, którego kierownictwo lekceważy jego uwagi dotyczące złego wpływu okolicznego wilgotnego terenu na kuracjuszy, a nawet zwalnia go, gdy ten nad wyraz stanowczo protestuje przeciw zanieczyszczeniu rzeki, będącej źródłem wody pitnej dla mieszkańców miejscowości. Lekarz pracuje także przy sosnowieckiej kopalni, gdzie poznaje tragiczne warunki pracy górników. Nadal będąc sam na polu walki, rezygnuje z miłości, by móc w pełni poświęcić życie na pomoc tej warstwie społecznej, z której się wywodzi.