Murderball - gra o życie (Murderball)

Produkcja i rok: USA, 2005 Gatunek: dokumentalny Reżyseria: Henry Alex Rubin, Dana Adam Shapiro Muzyka: Jamie Saft Temat medyczny: tetraplegia, sprawność seksualna po urazie rdzenia kręgowego Opis: Film opowiada o mężczyznach, którzy - z powodu różnego typu wypadków i urazów kręgosłupa szyjnego - stali się tetraplegikami. Nie są to jednak osoby, które zamknęły się odtąd we własnych domach i unikają kontaktu z innymi, tak było zaledwie w przypadku niektórych i to jedynie krótko po wypadku. Są oni pełnowartościowymi sportowcami, uprawiającymi szybki i widowiskowy sport kontaktowy: rugby na wózkach, czyli tak zwane quad (od słowa quadriplegia) rugby, popularnie nazwane zaś: murderball. Głównym tematem filmu jest rywalizacja w tych rozgrywkach między drużynami narodowymi: USA, wygrywającymi dotychczas wszystkie turnieje, oraz Kanady. Poznajemy po kolei historie amerykańskich zawodników, ich tragedię i walkę o powrót do możliwie największej sprawności, ich codzienne życie, problemy, a także uczucia. Opowieść każdego z nich jest niezwykle interesująca, zaś myśli bardzo dojrzałe, mimo często młodego wieku. Z drugiej strony, poznajemy historię starszego gracza, Joe Soaresa, najlepszego w historii rugby na wózkach, który nie otrzymał kolejnego powołania na zgrupowanie kadry narodowej i postanowił zemścić się za to, zostając trenerem drużyny kanadyjskiej. Mimo swych wielkich zasług dla Stanów Zjednoczonych, jest postrzegany jako zdrajca, który stara się wydrzeć swym rodakom złoty medal w kolejnych turniejach. Mistrzostwa świata to tylko przedsmak prawdziwych emocji, gdyż wszyscy przygotowują się do najważniejszej dla nich imprezy sportowej: Igrzysk Paraolimpijskich w Atenach w 2004 roku. Kto zdobędzie pierwsze miejsce? W obrazie tym poruszona zostaje także kwestia życia seksualnego tetraplegików, jako niezmiernie ważna i kluczowa w rehabilitacji, ponieważ sprawność w tym aspekcie życia przywraca ludziom po wypadku pewność siebie i wolę do prowadzenia aktywnego życia towarzyskiego, co sprzyja terapii. Przyznać trzeba, iż film ten, pomimo tego, że jest filmem dokumentalnym, potrafi bardzo wciągnąć i trzymać w napięciu do samego końca. W każdym z wywiadów dostrzec można ogromnego ducha rywalizacji, zawodnicy podkreślają, że dla nich nie liczy się sam występ na zawodach, nie traktują tego w kategorii jakiegokolwiek sukcesu. Dla nich liczy się tylko złoto.