Te dziwne guzy...

Do lekarza POZ zgłasza się 41-letni mężczyzna, skarżący się na dość silny ból, zlokalizowany w nadbrzuszu i promieniujący do pleców, nasilający się po posiłkach i w pozycji leżącej. Pacjent zgłasza ponadto ogólne osłabienie, uczucie wyczerpania, utratę masy ciała (15 kg w przeciągu roku) oraz występowanie na ciele „guzów” - nad lewym obojczykiem i w okolicy prawego łuku żebrowego. Pacjent wspomina, że 2 lata temu uczestniczył w ulicznej bójce i zaczął podejrzewać, że wyżej wymienione guzy to późne efekty tej bójki (Jak uderzymy się w głowę – wyskakuje guz – pewnie to samo dzieje się z brzuchem i barkiem, prawda, panie doktorze?) Pacjent neguje jakoby leczył się na którąkolwiek z chorób przewlekłych. Z powodu bólu przyjmuje w zależności od nasilenia, ibuprofen, paracetamol i diklofenak (w czopkach – pożyczony od żony, przyjmującej go na bóle menstruacyjne) – poza tym, nie przyjmuje przewlekle żadnych leków. Pacjent zapytany o używki odpowiada, że alkohol pije okolicznościowo, zaś od dawna nie może wyzbyć się nałogu palenia tytoniu (w wywiadzie 40 paczkolat) Rodzice pacjenta nie żyją – matka zmarła w wypadku samochodowym (pacjent wspomina, że chorowała na nowotwór kości), ojciec popełnił samobójstwo po śmierci żony (pacjent nie pamięta, by na coś chorował). W badaniu przedmiotowym z nieprawidłowości – liczne zasinienia skóry (zapytany o nie pacjent odpowiada, że każdy mężczyzna od czasu do czasu musi się pobić), powiększenie węzłów chłonnych nadobojczykowych lewych (węzły powiększone, nieruchome, niebolesne), dodatni objaw Courvoisiera, hepatosplenomegalia.