Widzę jak przez mgłę...

Do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego pewnego szpitala w nocy zgłasza się 22-letni pacjent, student skarżący się na znaczne pogorszenie widzenia (widzenie podwójne oraz jak "przez mgłę"), suchość w jamie ustnej oraz bolesne zaparcia (mimo parcia, nie może oddać stolca). Objawy u pacjenta narastają od około 10 godzin - pacjent podaje, że 2 dni wcześniej zjadł "weki od mamy", po których poczuł się niedobrze, zwymiotował, miał też pojedynczy epizod luźnego stolca. Przez kilka godzin po tym fakcie stronił od wszelkiego jedzenia - "odrzucało go". Pacjent zgłasza również, że czuje się coraz gorzej - obecnie czuje się też osłabiony, boli go szyja i kark (którymi też gorzej porusza), coraz gorzej i mniej wyraźnie mówi - tak szybki przebieg jego objawów skłonił go zatem do jak najszybszego zgłoszenia się do lekarza. Chory mierzył temperaturę w domu - w normie, obecnie zmierzona przez pielęgniarkę - równeż w normie.