Rodzaje zakrzepicy żył

Zakrzepica to schorzenie, w wyniku którego w żyłach powstają skrzepy krwi. Problem ten pojawia się najczęściej w nogach. Jego przyczyną jest utrudnione krążenie w kończynach, które może być spowodowane różnymi czynnikami. Rodzajów zakrzepicy jest kilka, mają one inne objawy i inaczej się je leczy. 1. Zakrzepica żył głębokich Dotyczy żył położonych głęboko w organizmie. Jest to groźna postać choroby, ponieważ może doprowadzić do zatoru naczyń w płucach i tym samym duszności, a nawet zagrożenia życia. Objawami rozwoju tego rodzaju zakrzepicy jest nagły ból nogi, szczególnie przy podnoszeniu stopy i palców do góry, jej ociężałość, skurcze oraz obrzęki. Do opisanych dolegliwości może również dołączyć gorączka. W skrajnych przypadkach pojawia się zasinienie kończyny. Jak dowiadujemy się ze strony www.zakrzepica24.pl, leczenie polega na podawaniu leków przeciwzakrzepowych, głównie heparyny (podawanie w iniekcji). 2. Zakrzepica żył powierzchniowych Jest to najmniej groźna postać choroby, ponieważ istnieje małe prawdopodobieństwo powstania zatoru tętnicy płucnej. Objawem tej choroby jest zaczerwienienie i ból wzdłuż żyły lub żylaka na udzie lub łydce. Leczenie polega na miejscowym stosowaniu maści przeciwzapalnych. Ponadto zaleca się, by siedząc lub leżąc, trzymać nogi uniesione do góry. 3. Zakrzepica wielopoziomowa Obejmuje żyły leżące blisko serca ? podkolanowe (powyżej zgięcia kolanowego), udowe i biodrowe. Charakteryzuje się ciężkim przebiegiem i poważnymi następstwami. Może spowodować obrzęk i zasinienie całej kończyny. Ze względu na duże ryzyko groźnych powikłań jej objawy wymagają bezzwłocznego skontaktowania się z lekarzem. 4. Zatorowość płucna To choroba wywołana przez zator zamykający światło naczyń w płucach. Jego najczęstszą przyczyną jest skrzeplina. Schorzenie może skończyć się zawałem płuca i śmiercią, jeśli dołączy do niego niewydolność krążenia. Najczęstsze objawy to duszność i ból w klatce piersiowej. Może występować też kaszel, gorączka, zdarzają się przypadki zasłabnięcia. Leczenie zachowawcze jest nakierunkowane na rozpuszczenie zatoru za pomocą specjalistycznych leków. Bywa, że lekarze liczą na samoistne rozpuszczenie się skrzepu przy obniżeniu krzepliwości krwi po użyciu leków przeciwzakrzepowych. Radykalniejszym sposobem jest leczenie inwazyjne, czyli chirurgiczne, stosowane u chorych w cięższym stanie z dużymi zatorami.