Oparzony 4 latek

Opis: O godzinie 18:15 dyzpozytor CPR przyjął wezwanie do 4 letniego dziecka, które doznało oparzenia. Zadysponowano najbliższy zespół P. Po przybyciu na miejsce: Podmiotowo: 4 letni chłopiec podczas zabawy z siostrą został poparzony wrzątkiem z czajnika elektrycznego. Do zndarzenia doszło około 10-15 minut przed przybyciem zespołu P. W trakcie oczekiwania na przyjazd pogotowia ratunkowego matka dziecka udzieliła pierwszej pomocy poprzez usunięcie odzieży i schładzanie. Przedmiotowo: chłopiec przytomny, pobudzony, w stanie ogólnym ciężkim, waga i typ budowy właściwy dla wieku. Tętno 130/min, miarowe, słabo wyczuwalne na obwodzie, CRT 2 sek., NiBP 88/70 mmHg, Klatka piersiowa symetryczna, prawidłowo rozszerzalna, bez cech retrakcji. Nad polami płucnymi szmer pęcherzykowy, RR 26/min, SpO2 100%. Widoczne oparzenie skóry głowy zstępujące na potylicę, kark, grzbieg oraz okolicę lędźwiową oceniane na około 16% TBSA. Stopień oparzenia w chwili obecnej nie możliwy do określenia. W skali PTS (ang. Pediatric Trauma Score) 8 pkt. Wykonane czynności: z uwagi na rozwój wstrząsu oligowolemicznego uzyskano dostęp dożylny i rozpoczęto toczenie płynów zgodnie z zasadami formuły Parkland podając płyn Ringera. Wdrożono tlenoterapie bierną za pomocą maski z rezerwuarem i tlenem o FGF 15 L/min. Z uwagi na komponentę bólową wstrząsu oparzeniowego wdrożono analgosedację poprzez podanie Morfiny w dawce 2,5mg i.v. oraz Midazolamu w dawce 1,5mg i.v. (po uprzednim uzyskaniu zgody koordynatora medycznego). Poprzez zastosowanie wymienionych wyżej dawek opiatów i benzodiazepin osiągnięto sedację na poziomie 2 pkt. (wg. Ramseya, tj. 4 wg. SAS). Na oparzone miejsca zastosowano opatrunki hydrożelowe. Wobec braku dostępu do zespołu S (transport osoby chorej psychicznie) oraz dostępu do HEMS za zagodną Lekarza Koordynatora Województwa wykonano transport do oddziału oparzeniowego 4 USK im. M. Konopnickiej w Łodzi. Omówienie: We wstrząsie oparzeniowym możemy wyróżnić fazę neurogenną oraz fazę hipowolemiczną. Objawy bólowe związane są z uszkodzeniem zakończeń nerwowych. Na skutek ich pobudzenia i odczuwania bólu odruchowo dochodzi do wyrzutu amin katecholowych i obkurczania naczyń krwionośnych. Stan ten wzmaga komponenta hipowolemiczna. W przypadku oparzeń dochodzi do uszkodzenia ścian naczyń krwionośnych co wiąże się w wysiękiem osocza do przestrzeni międzytkankowej. Zjawisko to objawia się powstaniem pęcherzy wypełnionych płynem ustrojowym. Ucieczka płynów z łożyska naczyniowego prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej. To z kolei staje się przyczyną przyspieszenia akcji serca przez co organizm chce wyrównać ciśnienie tętnicze krwi. Mechanizmem wspomagającym jest tu wspomniany już wyrzut katecholamin. W sytuacji braku kompensacji hipotonii poprzez przedstawione mechanizmy dochodzi do centralizacji krążenia. Jest to zjawisko polegające na obkurczeniu zwieraczy przedwłośniczkowych naczyń krwionośnych leżących w kończynach, przez co dochodzi do odcięcia krążenia w narządach niekoniecznie potrzebnych do utrzymania organizmu przy życiu. W pozbawionych krążenia rejonach ciała hipoksja oraz uruchomienie glikolizy beztlenowej prowadzą do powstania mleczanów - związków o charakterze kwaśnym oraz uwalniania potasu z uszkodzonych komórek. Związki te mogą fazie dekompensacji wstrząsu stając się przyczyną NZK. W powyższym opisie nie przedstawiono stopnia oparzenia. Jak wynika z obserwacji w pierwszej dobie ocena stopnia oparzenia jest niepewna i często mylna. Wykonane w 2 dobie zdjecie (patrz powyżej) ujawnia blade zabarwienie rany oparzeniowej z miejscowym marmurkowaniem co wskazuje na stopień III oraz IIb oparzenia.