Musimy porozmawiać o Kevinie

Produkcja i rok: USA, Wielka Brytania 2011 Tytuł oryginalny: We need to talk about Kevin Gatunek: Dramat, Thriller Reżyseria: Lynne Ramsay Scenariusz: Lynne Ramsay, Rory Kinnear Aktorzy: Tilda Swinton, John C. Railly, Ezra Miller Temat medyczny: zaburzenia osobowości typu dyssocjalnego Opis: Na "We need to talk about Kevin" trafiłem, ponieważ chciałem obejrzeć produkcję uznaną za najlepszy film roku 2012 przez Filmweb.pl. Ku mojemu zdziwieniu film w bardzo dobitny sposób pokazuje kształtowanie się już od urodzenia osobowości dyssojalnej. Toteż warto mu się przyjrzeć dokładniej. Kevina poznajemy od momentu jego poczęcia. Jego matka Eva (Swinton) jest podróżniczką, uznaną autorką książek. Decydując się na macierzyństwo nawety sobie nie wyobraża jak zaburzy to jej życie, doprowadzi do rozpadu rodziny, wyklęcia przez sąsiadów i masakry w szkole do której Kevin będzie uczęszczał Film porusza ważny problem; Czy matka dziecka zawsze jest odpowiedzielna za jego wychowanie, i to głównie od niej zależy, na jakiego człowieka malec wyrośnie? Reżyser pomimo tego, że wycisza zupełnie wpływ otoczenia innewgo niż najbliższa rodzina na Kevina nie daje nam jednak prostej odpowiedzi. Oboje rodzice popełniają kardynalne błędy w jego wychowaniu. Ojciec (Reilly) zawsze pobłaża synowi, nie widzi żadnych odchyleń od normy, jakie Kevin prezentuje. Matka nigdy nie rozwinęła w sobie instynktu macierzyńskiego wobec Kevina. Większość jej zachowań jest wymuszona. Mimo licznych starań z jej strony widz raczej nie ma wątpliwości, że najchętniej zrzuciłaby z siebie ten macierzyński obowiązek. Sytuacja wygląda zupełnie inaczej w stosunku Evy do młodszej siostry Kevina. Czy tylko dlatego, że Kevin był od urodzenia dzieckiem z zaburzeniami osobowości typu dyssocjalnego, a później rozwinął w sobie cechy psychopaty?