Aktualności
Łącznie: 533 wpisy
Problemy diagnostyczne oraz postępowanie terapeutyczne w przypadku neurokiły
Współcześnie kiła stanowi coraz większy problem epidemiologiczny, czego dowodem jest rosnąca ilość nowych zakażeń, również w Polsce [1]. Niekorzystnym zjawiskiem jest wzrost częstości występowania stadium późnego infekcji Treponema pallidum, w tym kiły ośrodkowego układu nerwowego (kiła OUN) [2]. W zaawansowanym stadium kiły, a zwłaszcza w przypadku neurokiły, zwiększa się ryzyko wystąpienia trwałych powikłań, w tym wiądu rdzenia, porażenia postępującego, udaru mózgu i innych [3]. Kiła OUN stanowi duże wyzwanie diagnostyczne, ponieważ objawy zakażenia mogą imitować inne pierwotne schorzenia OUN lub choroby ogólnoustrojowe z wtórnym zajęciem OUN. Dlatego często bywa nazywana „wielkim imitatorem” (ang. „the great imitator”) [4, 5, 6, 7].
Trzeciej Wrocławskiej Konferencji Ogólnopediatrycznej
Ciało obce tkanek miękkich szyi - opis przypadku
Połknięcie ciała obcego spotyka się częściej u dzieci, niż u dorosłych, jednak w grupie pacjentów pediatrycznych rzadziej dochodzi do poważnych powikłań [1, 2]. Wśród dorosłych dominują osoby w starszym wieku, z zaburzeniami narządu żucia, zwężeniami przełyku oraz więźniowie i pacjenci z zaburzeniami psychicznymi [2-4]. 80-90% połkniętych ciał obcych przechodzi przez górne drogi pokarmowe spontanicznie, jednak 10-20% wymaga endoskopowego usunięcia, a 1% powoduje komplikacje [3,5]. Możliwe lokalizacje ciała obcego w gardle środkowym to dołki nagłośniowe, nasada języka, migdałki podniebienne, a w gardle dolnym zachyłki gruszkowate, okolica zapierścienna oraz tylna ściana gardła [6, 7]. W przełyku ciała obce umiejscawiają się w ponad 80% w jego części szyjnej [1, 2, 8]. Rzadko zdarza się by połknięte ciało obce przebiło ścianę przewodu pokarmowego i przemieściło się w głąb tkanek miękkich. Może temu sprzyjać budowa ciała obcego np. ostro zakończone kawałki ości, szkła. Stwarza to zagrożenie wystąpienia ciężkich i potencjalnie śmiertelnych powikłań takich jak ropień zagardłowy, zapalenie śródpiersia, uszkodzenie dużych naczyń szyi [7]. W takich przypadkach niezbędne jest podjęcie szybkiej interwencji i usunięcia ciała obcego. Przedstawiamy przypadek pacjentki z ciałem obcym, które przemieściło się ze światła gardła dolnego w głąb tkanek miękkich szyi w bezpośrednie sąsiedztwo tętnicy szyjnej wspólnej.
Nawrót pierwotnie niezdiagnozowanej polimialgii reumatycznej (PMR) po 6 latach od wystąpienia pierwszych objawów
Polimialgia reumatyczna (PMR) to jedna z najczęstszych chorób reumatycznych rozpoznawanych u osób powyżej 50 roku życia. Zachorowalność na nią wzrasta wraz z wiekiem, osiągając szczyt w 72- 73 r.ż. (diagnoza PMR rzadko jest stawiana w populacji 50 r.ż.) [1]. Statystycznie dwukrotnie częściej dotyka ona kobiet. Obserwowana jest również większa predyspozycja rasy białej [2]. W Europie częstość występowania wynosi średnio 1 na 133 osoby po 50 r.ż. [3]. Charakterystyczne jest także wyraźne zróżnicowanie geograficzne – zdecydowana większość rozpoznań przypada na kraje Europy Północnej - szczególnie Szwecję, podczas gdy na południu Europy np. we Włoszech jest znacznie rzadziej rozpoznawana. Etiologia choroby nie została w pełni wyjaśniona. Zakłada się, że u jej podłoża leżą procesy autoimmunologiczne. Sugeruje się ponadto rolę promieniowania słonecznego i infekcji wirusowych [2]. Typowymi objawami dla polimialgii są ból oraz sztywność mięśni karku, obręczy barkowej i biodrowej [1,2]. PMR należy do grupy chorób zapalnych o podłożu immunologicznym. W jej etiologii nie wyklucza się także predyspozycji genetycznej- udziału antygenów: HLA-DR4, HLADRB1*04 oraz cytokin prozapalnych: TNFα i IL6. W niektórych badaniach wykazano również zmniejszenie wydzielania hormonów kory nadnerczy (kortyzolu, dehydroepiandrosteronu) u osób dotkniętych tą chorobą[4]. Różnorodność postulowanych czynników mogących odgrywać istotna rolę w rozwoju PMR wskazuje na potrzebę dalszych badań nad etiologią tej choroby.
Abstrakty - 7 Kongres Europejskiego Stowarzyszenia Dziecięcych Chirurgów Endoskopowych
Z wielką przyjemnością prezentuję specjalne wydanie naszego czasopisma, wydane z okazji 7. dorocznego Kongresu Europejskiego Towarzystwa Chirurgów Endoskopowych Dziecięcych (ESPES)! W tym numerze znajdą Państwo regularnie nadesłane do czasopisma opisy przypadków oraz wszystkie streszczenia Kongresu ESPES 2017 (27–29 września we Wrocławiu). Przewodniczącym Kongresu jest prof. Dariusz Patkowski, członek naszej Rady Naukowej. Wszystkie streszczenia będą również dostępne po Kongresie na stronie internetowej czasopisma — www.MDcase.net.
Czasopismo PrzypadkiMedyczne.pl - numer 9, 2017
Czasopismo PrzypadkiMedyczne.pl MDcase.net Journal
LEK-endium na najbliższy wrześniowy LEK 2017!
Zapowiedź LEK-endium 12
Wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrastania płodu w przebiegu Zespołu Silver-Russella - opis przypadku
<p>Wewnątrzmaciczne ograniczenie wzrastania płodu (IUGR) stanowi jedno z poważniejszych powikłań ciąży. Dotyczy średnio 8% żywo urodzonych noworodków w krajach rozwiniętych, a w krajach rozwijających się nawet 15-20%[1, 2, 3].</p><p>Wiąże się ze zwiększonym odsetkiem zgonów wewnątrzmacicznych oraz powikłań ciąży, m.in. porodów przedwczesnych i zgonów okołoporodowych. U dzieci obserwuje się nieprawidłowości w rozwoju psychofizycznym oraz częstsze występowanie, także w wieku dorosłym, takich schorzeń jak otyłość, cukrzyca, zespół metaboliczny[1, 2, 7, 8 , 9]. IUGR oznacza niezdolność płodu do osiągnięcia pełnego potencjału wzrostowego w trakcie życia wewnątrzmacicznego [4, 5, 6]. Wielokrotnie zamiennie używane jest określenie hypotrofia. Według większości autorów IUGR rozpoznajemy, gdy dwukrotnie wykonane w badaniu ultrasonograficznym pomiary płodu wykazują zbyt wolne tempo wzrastania i/lub, gdy masa /długość ciała urodzeniowa jest mniejsza niż 2 SD ( odchylenia standardowe), lub 10. centyla w stosunku do wieku ciążowego. W ciężkich postaciach masa urodzeniowa lub AC ( obwód brzucha) odpowiadają wartościom poniżej 3. Centyla. [6, 8]. Etiologia wewnątrzmacicznego zahamowania wzrastania jest wieloczynnikowa i pomimo postępu w medycynie często, nawet w 40%, nie udaje się jej zidentyfikować . Wyróżniamy przyczyny matczyne ( m.in.: nadciśnienie tętnicze, choroby nerek, układu krążenia, cukrzyca, trombofilie, zespół antyfosolipidowy, czynniki genetyczne, leki), płodowe(głównie nieprawidłowości genetyczne, wady wrodzone, infekcje wewnątrzmaciczne, bloki metaboliczne), łożyskowe (nieprawidłowości w budowie i wydolności łożyska, stan przedrzucawkowy), środowiskowe ( niski status socjoekonomiczny matki, używki, niedobory żywieniowe) [1, 9, 10, 11, 12].</p><p>Postępowanie w przypadku podejrzenia IUGR powinno obejmować dokładny wywiad ogólnolekarski i położniczy, ocenę czynników ryzyka w celu wyłonienia ciężarnych wymagających wzmożonego nadzoru oraz wykonanie szczegółowych badań obrazowych i laboratoryjnych. Ultrasonografia płodu (ocena anatomii, wielkości , proporcji, dynamiki wzrastania) jest podstawowym badaniem diagnostycznym. Konieczne jest także monitorowanie dobrostanu płodu za pomocą kardiotokografii (ktg), oceny przepływów krwi w wybranych naczyniach ( usg doppler), objętości płynu owodniowego i profilu biofizycznego. Wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych ma na celu potwierdzenie lub wykluczenie chorób przewlekłych matki, infekcji wewnątrzmacicznych, stanu przedrzucawkowego, zespołu HELLP i innych patologii ciąży mogących mieć wpływ na zaburzenia wzrastania [12,13]. W przypadku braku uchwytnych przyczyn prowadzących do wystąpienia IUGR, istotne znaczenie mają badania genetyczne. Uważa się, że zasadniczy wpływ na masę urodzeniową dziecka mają geny matki. Jednak także wiele aberracji chromosomowych u płodu kojarzy się z wewnątrzmacicznym zahamowaniem wzrastania [6, 12]. Przykład stanowi zespół Silver- Russella (SRS), który jest bardzo zróżnicowany pod względem rodzaju występujących zmian genetycznych oraz sposobu ich dziedziczenia. Mutacje dotyczą między innymi chromosomu 11, 7 i wiążą się z charakterystycznymi cechami fenotypowymi, do których należą przede wszystkim zmiany w obrębie kości pod postacią : skoliozy, dysproporcji w długości kończyn, zrośnięcia palców, zmian w stawie łokciowym. Według danych z piśmiennictwa od 1:50 000 do 1:100 000 dzieci rodzi się z tym zespołem [14, 15, 16].</p><p>Głównym celem opieki nad matką i dzieckiem w ciąży powikłanej wewnątrzmacicznym zahamowaniem wzrastania płodu jest zapewnienie i ścisła ocena dobrostanu płodu oraz wybór optymalnego terminu porodu [6, 12].</p>
Systemy dla szpitali i placówek medycznych
