Chirurgia – opisy przypadków

Podczas zakażenia układu moczowego (ZUM) dochodzi do pojawienia się bakterii w fizjologicznie jałowych odcinkach dróg moczowych.

Autorzy prezentują przypadek pacjentki, u której po pięciu latach od wszczepienia mechanicznej protezy zastawki w pozycję mitralną, najprawdopodobniej wskutek nieprawidłowej terapii przeciwkrzepliwej przeprowadzonej w trakcie zabiegu stomatologicznego doszło do zakrzepicy sztucznej zastawki.

Pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, po transplantacji nerki cechuje zwiększone ryzyko zachorowania na gruźlicę. Obraz kliniczny i radiologiczny gruźlicy u chorych w immunosupresji jest niecharakterystyczny, nierzadko sugerujący inny proces chorobowy. Zwiększone ryzyko uogólnienia choroby oraz znaczny odsetek zgonów w tej grupie pacjentów skłania do przeprowadzenia wnikliwej diagnostyki zakażenia prątkiem gruźlicy.

Infekcje u pacjentów po zabiegach transplantacji stanowią istotny problem kliniczny, ponieważ stan immunosupresji wywoływany u biorców predysponuje do rozwoju zakażeń oportunistycznych.

Chirurgia jest niezastąpionym elementem skojarzonego leczenia osób chorych na gruczolakoraka odbytnicy. W zależności od lokalizacji ma postać przedniej resekcji (AR) lub amputacji (ASAR, ew. APR): ten drugi rodzaj zabiegu wykonywanego u chorych z nisko położonymi zmianami wiąże się z okaleczeniem w postaci wyłonienia stałej przetoki kałowej. Decyzja o wyborze zabiegu opiera się na analizie badań określających m.in. stan miejscowy.

2-miesięczne niemowlę płci męskiej zostało przyjęte do Kliniki Chirurgii Dziecięcej z podejrzeniem przepukliny przeponowej prawostronnej. Po wykonanych badaniach obrazowych zdecydowano o przeprowadzeniu torakoskopii. Śródoperacyjnie stwierdzono hypoplastyczną tkankę płuca prawego ze szczątkową jamą opłucnową. Analiza omawianego przypadku i przeprowadzonego procesu diagnostyczno-terapeutycznego jest przykładem, że wykonane badania obrazowe nie zawsze pozwalają postawić właściwe przedoperacyjne rozpoznanie. Mimo przeprowadzenia badań zalecanych w podobnych przypadkach, postawienie właściwego rozpoznania okazało się dopiero możliwe śródoperacyjnie.

Urazy pęcherzyka żółciowego występują jedynie u 2.1‐3.5% pacjentów poddanych laparotomii z powodu obrażeń jamy brzusznej i prawie zawsze towarzyszą im uszkodzenia innych organów jamy brzusznej. Izolowane uszkodzenia pęcherzyka żółciowego zdarzają się ekstremalnie rzadko.

Ostre niedokrwienie to nagły spadek perfuzji krwi w kończynie powodujący potencjalne zagrożenie dla żywotności kończyny. Wskaźnik 30‐dniowej amputacji z powodu ostrego niedokrwienia wynosi od 10% do 30%, a śmiertelność 15‐20%. Od kilkunastu lat oprócz metod chirurgicznych dysponujemy możliwością leczenia wewnątrznaczyniowego ostrego niedokrwienia. Stosowane metody: tromboliza farmakologiczna celowana, przezskórna trombektomia aspiracyjna, przezskórna trombektomia mechaniczna oraz rożne kombinacje tych procedur.

Urazy wielonarządowe stanowią trzecią co do częstości przyczynę zgonów w Polsce i jednocześnie są główną przyczyną zgonów u osób do 40 roku życia. Wśród pacjentów, którzy przeżyli nawet w 40% przypadkach uraz wielonarządowy jest przyczyną trwałego kalectwa.

Wrodzona przepuklina przeponowa (CDH) to wada rozwojowa polegająca na przemieszczeniu trzewi w obręb klatki piersiowej przez patologiczny otwór w przeponie, powstały w wyniku jej nieprawidłowego rozwoju.

Osocze bogatopłytkowe (PRP – Platelet Rich Plasma) to skoncentrowana objętość płytek krwi rozproszonych w niewielkiej objętości osocza zawierających płytkowe czynniki wzrostu, stosowana w oparciu o koncepcję ortobiologii. Strategia zastosowania PRP polega na wykorzystaniu własnej krwi pacjenta jako środka stymulującego procesy regeneracyjne zarówno tkanek miękkich jak i tkanki kostnej

Nowotwory złośliwe jądra są rzadkimi nowotworami – stanowią zaledwie 1,5% wszystkich nowotworów złośliwych, są jednak najczęstszym nowotworem litym w grupie mężczyzn 25-40 letnich. Stanowią zróżnicowaną histologicznie grupę chorób. Większość charakteryzuje się dużą złośliwością i agresywnym przebiegiem klinicznym, zwykle są wrażliwe na chemio- i radioterapię.