Cukrzyca i rak jasnokomórkowy nerki u pacjentki leczonej napromieniowaniem w dzieciństwie
Celem pracy jest opisanie przypadku pacjentki ze schyłkową niewydolnością nerek, poddanej w dzieciństwie radioterapii pól brzusznych. Analizie poddane zostały wyniki i historia leczenia. W 1. roku życia (1967 r.) u pacjentki stwierdzono guz w jamie brzusznej. Zastosowano leczenie operacyjne oraz radioterapię. W 25. roku życia (1992 r.) została stwierdzona cukrzyca typu 2, pomimo braku czynników ryzyka rozwoju tej choroby w wywiadzie. Siedem lat później (2000 r.) stwierdzona została niedrożność przewodu pokarmowego wywołana zrostami (prawdopodobny skutek radioterapii). Wtedy też, wysunięto podejrzenie guza nerki prawej i marskość nerki lewej. W 2008 r. potwierdzono progresywny rozrost guza w nerce prawej. Dwa lata później (2010 r.) prawa nerka została usunięta. Diagnoza histopatologiczna wykazała raka jasnokomórkowego. W trzeciej dobie po zabiegu rozpoczęto terapię nerkozastępczą (hemodializy). Obecnie dializoterapia jest kontynuowana, a pacjentka oczekuje na kwalifikację do przeszczepu. Wnioski: Na podstawie przeprowadzonej analizy został wyciągnięty wniosek, że problemy zdrowotne stwierdzane u pacjentki mogły być konsekwencją przebytej w dzieciństwie radioterapii. Bardzo trudne jest określenie w jakim stopniu naświetlanie przyczyniło się do rozwoju patologii.




