Publikacje

Zator płynem owodniowym (ZPO) jest rzadkim powikłaniem ciąży, nieprzewidywalnym, z różnorodnym obrazem klinicznym, z groźnymi konsekwencjami dla matki i noworodka. ZPO jest przyczyną 20% okołoporodowych zgonów matek [1]. Zator jest spowodowany przedostaniem się płynu owodniowego do krążenia matki. Autorzy opisują przypadek 21–letniej pacjentki, u której stwierdzono zator płynem owodniowym. Noworodek, który urodził się w 35 tygodniu ciąży, drogami natury z masą urodzeniową 2620 g, w punktacji APGAR: 0–2–5–6–7 punktów odpowiednio w 1–3–5–10–15 minucie życia, z objawami niedotlenienia okołoporodowego, przeżył. U matki doszło do ciężkiego powikłania w postaci udaru niedokrwiennego mózgu z porażeniem połowiczym.

Śluzaki serca są najczęstszymi pierwotnymi guzami serca. Częstość występowania tego schorzenia szacuje się na 5/mln/rok. Zalecanym leczeniem jest możliwie jak najszybsza resekcja guza wraz z marginesem zdrowych tkanek. Śluzaki mogą nawracać jeśli w trakcie zabiegu operacyjnego nie usunie się wszystkich komórek nowotworowych.

Glomerulopa􀆟e, które pojawiają się w nerce przeszczepionej są przyczyną nawrotów zespołu nerczycowego i stanowią poważny problem kliniczny, ponieważ mogą one doprowadzić do utraty przeszczepu.

Podczas zakażenia układu moczowego (ZUM) dochodzi do pojawienia się bakterii w fizjologicznie jałowych odcinkach dróg moczowych.

Autorzy prezentują przypadek pacjentki, u której po pięciu latach od wszczepienia mechanicznej protezy zastawki w pozycję mitralną, najprawdopodobniej wskutek nieprawidłowej terapii przeciwkrzepliwej przeprowadzonej w trakcie zabiegu stomatologicznego doszło do zakrzepicy sztucznej zastawki.

Pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, po transplantacji nerki cechuje zwiększone ryzyko zachorowania na gruźlicę. Obraz kliniczny i radiologiczny gruźlicy u chorych w immunosupresji jest niecharakterystyczny, nierzadko sugerujący inny proces chorobowy. Zwiększone ryzyko uogólnienia choroby oraz znaczny odsetek zgonów w tej grupie pacjentów skłania do przeprowadzenia wnikliwej diagnostyki zakażenia prątkiem gruźlicy.

Choroba Devica (neuromyelitis optica, NMO) jest przewlekłą demielinizacyjną chorobą ośrodkowego układu nerwowego uszkadzającą głównie rdzeń kręgowy i nerwy wzrokowe. Dawniej uznawana za odmianę stwardnienia rozsianego, obecnie NMO jest klasyfikowana jako odrębna jednostka chorobowa o swoistej patogenezie związanej z reaktywnością przeciwko akwaporynie 4.

Zwapnienia pajęczynówki współistniejące z tłuszczakiem kanału kręgowego zlokalizowanym zewnątrzoponowo, są rzadką przyczyną ucisku na rdzeń kręgowy, zwłaszcza u dzieci.

Infekcje u pacjentów po zabiegach transplantacji stanowią istotny problem kliniczny, ponieważ stan immunosupresji wywoływany u biorców predysponuje do rozwoju zakażeń oportunistycznych.

Ostra niezapalna niewydolność nerek (ONNN) może być następstwem wstrząsu hipowolemicznego krwotocznego. Techniki leczenia nerkozastępczego, takie jak ciągła hemodiafiltracja żylno–żylna (CVVHDF), są kluczowymi elementami terapii, prowadząc do poprawy stanu chorego i przywrócenia fizjologii sprzed zdarzenia.

Zaćma to najczęściej spotykany stan patologiczny soczewki oka, polegający na jej częściowym lub całkowitym zmętnieniu. Patologia ta może występować samoistnie lub na podłożu innych chorób. Zaćma cukrzycowa rzadko dotyczy dzieci, a już do wyjątkowej rzadkości należą opisy przypadków pojawienia się zaćmy u dzieci w pierwszym roku trwania choroby. Zmiany te ulegają zwykle regresji wraz z poprawą wyrównania cukrzycy.

Chirurgia jest niezastąpionym elementem skojarzonego leczenia osób chorych na gruczolakoraka odbytnicy. W zależności od lokalizacji ma postać przedniej resekcji (AR) lub amputacji (ASAR, ew. APR): ten drugi rodzaj zabiegu wykonywanego u chorych z nisko położonymi zmianami wiąże się z okaleczeniem w postaci wyłonienia stałej przetoki kałowej. Decyzja o wyborze zabiegu opiera się na analizie badań określających m.in. stan miejscowy.