Publikacje

Diagnostyka zaburzeń utkania kostnego dzięki dostępności nowoczesnych metod obrazowania standaryzuje postępowanie terapeutyczne. Kluczowym elementem leczenia pacjenta ze zdiagnozowaną torbielą samotną kości jest wypełnienie ubytku struktury z możliwym odtworzeniem jej funkcji. Postępowaniem z wyboru jest przeszczep kości autogennej lub allogennej z omówionymi w dalszej części atykułu konsekwencjami i zagrożeniami.

Anemia jest bardzo częstą chorobą. Najczęstsze objawy, takie jak: osłabienie, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i bladość są niespecyficzne. Najczęstszymi przyczynami niedokrwistości u kobiet w ciąży są niedobór żelaza, kwasu foliowego i witaminy B12. Niedokrwistość może być powikłaniem innych chorób takich jak niewydolność nerek czy nadczynność przytarczyc.

Łożysko przyrośnięte (placenta accreta) jest efektem patologicznej implantacji trofoblastu w głąb doczesnej. Jest to stan rzadko występujący w położnictwie, nie mniej jednak bardzo groźny dla zdrowia i życia rodzącej. Czynnikami ryzyka wystąpienia łożyska wrośniętego są: uprzednio przeprowadzone operacje macicy, łożysko przodujące, wiek matki powyżej 35 lat, uszkodzenie endometrium, mięśniaki podśluzówkowe. Patogeneza jest nieznana, a postępowanie diagnostyczne i lecznicze pozostaje istotnym problemem klinicznym.

Rakowiaki wyrostka robaczkowego są złośliwymi nowotworami - w większości przypadków diagnozowane przypadkowo u pacjentów poddanych appendektomii z innych przyczyn, a ze względu na ich niewielkie rozmiary, przedoperacyjna diagnoza jest w większości przypadków niemożliwa. Rakowiaki mogą powodować ostre zapalenie wyrostka robaczkowego w wyniku zatkania światła wyrostka.

Dochodzenie spornego ojcostwa przy zastosowaniu technik molekularnych jest obecnie coraz powszechniej wykorzystywane przez wymiar sprawiedliwości. Niestety, powszechnie stwierdza się stosowanie przez niektóre laboratoria niedobrych praktyk - najczęstszą jest pomijanie badania profilu genetycznego matki.

Prezentujemy przypadek 32-letniej pacjentki przyjętej do III Kliniki Chirurgii Ogólnej w Krakowie w celu przeprowadzenia tyroidektomii ze względu na raka brodawkowatego tarczycy. Pacjentka przeszła całkowitą tyreoidektomię z usunięciem węzłów chłonnych przedziału centralnego szyi bez żadnych komplikacji śródoperacyjnych. W pierwszej dobie po zabiegu zaobserwowano 300 ml mlecznego płynu w prawym drenie. Ze względu na utrzymujący się chłonkotok żywienie doustne zostało wstrzymane i rozpoczęto całkowite żywienie pozajelitowe. Objętości drenażu obserwowane w kolejnych dniach wahały się między 580 a 50 ml z tendencją malejącą. Dreny usunięto w 13 dobie po operacji bez śladu chłonkotoku.

Rozwój i postęp związany jest z ciężką, najczęściej zespołową pracą. Rzadko dochodzi do nich w wyniku jednostkowego wysiłku umysłu, a jeszcze rzadziej w wyniku przypadku. Od zarania historii człowieka miały miejsce zdarzenia, których nie potrafiono wówczas wytłumaczyć. Nie potrafimy ich wytłumaczyć również współcześnie. Dotyczyły one zjawisk w przyrodzie. Najczęściej jednak do niewytłumaczalnych zdarzeń dochodzi w życiu ludzi.

W referacie omówiono problemy prawne, medyczne, organizacyjne oraz społeczne związane z ustaleniem spornego ojcostwa. Omówiono też historię oraz nakreślono przyszłe kierunki rozwoju tej aplikacji genetycznej. Szczególny nacisk położono na kwestie natury etycznej.

Przedstawiono przypadek 37-letniej kobiety, która została przywieziona do Kliniki Neurologicznej Akademii Medycznej z objawami narkolepsji. Ostateczne rozpoznanie postawiono na podstawie badania cytologicznego płynu mózgowo-rdzeniowego w oparciu o badania immunohistochemiczne. Po 3-miesięcznym pobycie w klinice chora zmarła. Uprzednio postawione rozpoznanie cytologiczne potwierdzono badaniem sekcyjnym i badaniami histopatologicznymi.

Jatrogenne ciała obce u pacjenta to najczęściej materiały lub narzędzia używane w czasie zabiegów lekarskich, pozostawione w jamach ciała lub narządach wewnętrznych. Pozostawienie takich jatrogennych ciał obcych może się zdarzyć praktycznie w czasie każdego zabiegu i w każdej specjalności medycznej. Najczęściej takie przypadki zdarzają się w chirurgii w czasie operacji w zakresie jamy brzusznej. Ale mogą również zdarzyć się w ginekologii, laryngologii, neurochirurgii a nawet stomatologii (np. pozostawienie fragmentu złamanego wiertła w kanale korzenia zęba). Przypadki takie stwarzają liczne problemy dla lekarzy klinicystów, ale również dla medyków sądowych. Celem lekarzy klinicystów jest jak najszybsze zdiagnozowanie istnienia ciała obcego w ciele pacjenta i jego usunięcie. Medycy sądowi na zlecenie Sądu lub Prokuratury dokonują oceny prawidłowości postępowania lekarskiego (możliwość popełnienia błędu medycznego) i ustalają związki przyczynowo-skutkowe pomiędzy działaniem lekarzy, a uszczerbkiem na zdrowiu pacjenta. Przedstawiono przypadek młodej kobiety, u której po zabiegu cesarskiego cięcia po 8 miesiącach ujawniono w jamie brzusznej jatrogenne ciało obce. Celem analiz sądowo-lekarskich było m.in. ustalenie drogi i czasu przedostania się tego ciała obcego do miejsca jego znalezienia.

Hamartoma -- bardzo rzadka zmiana patologiczna będąca odpryskiem dojrzałych komórek okresu organogenezy, nieprawidłowo zestawionych, a w tym przypadku przemieszczonych w obręb sromu.

Mięśniaki macicy (myomata uteri) to nowotwory łagodne, najczęściej występujące. Stanowią około 15% wszystkich guzównarządu rodnego kobiety. Histologicznie są to guzy zbudowane z elementów tkanki łącznej i włókien mięśni gładkich (fibromata, myomata, fibromyomata). Omawiany przypadek jest szczególny ze względu na rzadko spotykany rodzaj olbrzymiego mięśniaka macicy.