Publikacje

Zator płynem owodniowym (ZPO) jest rzadkim powikłaniem ciąży, nieprzewidywalnym, z różnorodnym obrazem klinicznym, z groźnymi konsekwencjami dla matki i noworodka. ZPO jest przyczyną 20% okołoporodowych zgonów matek [1]. Zator jest spowodowany przedostaniem się płynu owodniowego do krążenia matki. Autorzy opisują przypadek 21–letniej pacjentki, u której stwierdzono zator płynem owodniowym. Noworodek, który urodził się w 35 tygodniu ciąży, drogami natury z masą urodzeniową 2620 g, w punktacji APGAR: 0–2–5–6–7 punktów odpowiednio w 1–3–5–10–15 minucie życia, z objawami niedotlenienia okołoporodowego, przeżył. U matki doszło do ciężkiego powikłania w postaci udaru niedokrwiennego mózgu z porażeniem połowiczym.

Choroba Devica (neuromyelitis optica, NMO) jest przewlekłą demielinizacyjną chorobą ośrodkowego układu nerwowego uszkadzającą głównie rdzeń kręgowy i nerwy wzrokowe. Dawniej uznawana za odmianę stwardnienia rozsianego, obecnie NMO jest klasyfikowana jako odrębna jednostka chorobowa o swoistej patogenezie związanej z reaktywnością przeciwko akwaporynie 4.

Ostra niezapalna niewydolność nerek (ONNN) może być następstwem wstrząsu hipowolemicznego krwotocznego. Techniki leczenia nerkozastępczego, takie jak ciągła hemodiafiltracja żylno–żylna (CVVHDF), są kluczowymi elementami terapii, prowadząc do poprawy stanu chorego i przywrócenia fizjologii sprzed zdarzenia.

Leczenie żywieniowe stanowi nową, dynamicznie rozwijającą się dziedzinę medycyny. Znajduje szerokie zastosowanie we wszystkich specjalnościach lekarskich. Artykuł jest pierwszym z serii cyklu artykułów poświęconych praktycznemu wykorzystaniu wiedzy dotyczącej oceny stopnia odżywienia, kwalifikacji do interwencji żywieniowej i prowadzenia suplementacji składników odżywczych u chorych leczonych.

Ziarniniakowatość Wegenera polega na występowaniu nekrotyzującego uogólnionego ziarniakowatego zapalenia naczyń. Choroba w szczególności zajmuje drogi oddechowe oraz nerki.

Fibroblastoma desmoplasticum (collagenous fibroma) jest rzadkim, łagodnym guzem tkanek miękkich. Dotąd opisano w literaturze około 120 przypadków. Najczęstszą lokalizacją jest tkanka podskórna kończyn i szyi. Występuje najczęściej u mężczyzn, w piątej i szóstej dekadzie życia. Zwykle jest to dobrze odgraniczony, sprężysty, wolno rosnący, niebolesny guz. Leczeniem z wyboru jest proste chirurgiczne usunięcie. Nie zaobserwowano nawrotów.

Akromegalia charakteryzuje się zaburzeniami układu kostnego i rozrostem narządów wskutek hipersekrecji hormonu wzrostu (GH). Występuje z częstością 40–70/mln. Preferowaną metodą leczenia jest adenomektomia przezklinowa.

Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH) jest zespołem objawów chorobowych wynikających z wygórowanego odczynu zapalnego. HLH może być wyzwalane przez różne czynniki wrodzone i nabyte. Najczęstszymi objawami HLH są uporczywa gorączka, powiększenie śledziony i cytopenia we krwi obwodowej. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się m.in. hiperferrytynemię (często >10000 μg/L) i podwyższone stężenie rozpuszczalnego receptora dla interleukiny-2. Bez odpowiedniego leczenia, HLH prowadzi zwykle do zgonu chorego.

U dzieci główną przyczyną cukrzycy jest cukrzyca typu 1. Innymi typami cukrzycy występującymi u dzieci mogą być cukrzyca typu 2 oraz inne określone przyczyny cukrzycy takie jak polekowa, towarzysząca mukowiscydozie, czy cukrzyca uwarunkowana defektem pojedynczego genu (typ 3).

U 59-letniego mężczyzny wieloletniego palacza tytoniu bez istotnej przeszłości chorobowej wykryto guzy obu płuc. Wykonano bronchoskopię, w której stwierdzono po stronie prawej zwężenie oskrzela do segmentu 9 przez naciek podśluzówkowy. W badaniu cytologicznym wymazu z biopsji szczoteczkowej oraz w badaniu histopatologicznym wycinków ze zmiany uzyskano rozpoznanie raka płaskonabłonkowego. Z uwagi na niejednoznaczny charakter zmiany płuca lewego w tomografii komputerowej wykonano PET-CT. Wynik badania: SUVmax raka płuca prawego = 1,9; guza płuca lewego = 8,8. Zadecydowano o wykonaniu torakotomii lewostronnej. W doraźnym śródoperacyjnym badaniu cytologicznym odcisku guza płuca lewego stwierdzono komórki raka niedrobnokomórkowego. Usunięto płat dolny wraz z węzłami chłonnymi śródpiersia. Po dwóch miesiącach wykonano w technice video lobektomię dolną prawą z limfadenektomią śródpiersia. W badaniu histopatologicznym płuca prawego stwierdzono raka płaskonabłonkowego przedinwazyjnego natomiast w płucu lewym rozpoznano raka płaskonabłonkowego o średnim stopniu zróżnicowania komórek (G2). Biorąc pod uwagę kryteria Martiniego i Melameda rozpoznano obustronne synchroniczne ogniska pierwotnego raka.

Przedstawiono przypadek 29-letniego pacjenta z późno rozpoznanym ropniem śródpiersia. Objawem, który zwrócił uwagę na tę możliwość, była lewostronna odma opłucnowa. Dwa tygodnie wcześniej choremu usunięto zapalny VI ząb trzonowy żuchwy. W dniu przyjęcia wystąpił krwotok z zębodołu. Doraźnie zrewidowano zębodół, usunięto ząb VII. Nacięto ropowicę szyi. Drenażem opłucnej uzyskano rozprężenie płuca. W dalszym przebiegu parokrotnie występowały masywne krwotoki z zębodołów. Wykonano ponowne rewizje zębodołu i trzykrotnie zaopatrywano operacyjnie odgałęzienia tętnicy szyjnej zewnętrznej. Po ostatniej operacji nastąpił masywny krwotok. Jak ustalono - ze śródpiersia. Drogą doraźnej sternotomii uwidoczniono uszkodzenie aorty przy ujściu lewej tętnicy szyjnej, które zeszyto. Zapalenie śródpiersia opanowano drenażem i antybiotykami, uzyskując wyleczenie.

W infekcjach wirusem HPV bardzo istnym i niedocenianym aspektem klinicznym jest współwystępowanie zmian chorobowych w różnych lokalizacjach i łatwość przenoszenia zakażenia między partnerami seksualnymi. Istotne kliniczne znaczenie ma także infekcja wertykalna podczas ciąży, mogąca prowadzić do zakażenia płodu. Brodawczaki wywołane przez wirusy mogą rozwijać się w każdym odcinku górnych i dolnych dróg oddechowych oraz w górnej części układu pokarmowego. Najczęściej zajmują krtań, rozwijają się również w migdałkach, tchawicy, oskrzelach i płucach, mogą także wykazywać agresywny rozrost oraz mogą ulec złośliwej przemianie.