Publikacje

Znaczne zagrożenie trwałym ubytkiem na zdrowiu, jakim jest w odmrożeniu np. utrata palców rąk, stanowi wyzwanie dla lekarzy i skłania do wykorzystania wszystkich dostępnych opcji terapeutycznych, aby uniknąć lub ograniczyć kalectwo. Jednocześnie przeciętna praktyczna wiedza lekarzy na temat odmrożeń ma charakter archaiczny i anegdotyczny. Dotychczasowa praktyka leczenia odmrożeń III i IV st. sprowadza się do rozpoznania, desmurgii i leczenia operacyjnego — amputacji. Niezwykle rzadko pacjenci kierowani są do specjalistycznych oddziałów zajmujących się chirurgią rekonstrukcyjną. Tymczasem techniki z wykorzystaniem płatów uszypułowanych i wolnych pozwalają niejednokrotnie ograniczyć poziom amputacji i zmniejszyć stopień kalectwa.

Asymetria piersi po wykonaniu zabiegu onkoplastycznego czy rekonstrukcyjnego wywiera niekorzystny efekt estetyczny i psychologiczny, obniżając znacząco jakość życia. Zabieg symetryzacji kontralateralnej piersi nie tylko umożliwia uzyskanie dobrego efektu estetycznego; usunięcie części miąższu zdrowej piersi zmniejsza ryzyko pojawienia się w niej w przyszłości niezależnego, metachronicznego raka oraz znalezienie bezobjawowego nowotworu o niskim zaawansowaniu podczas badania histopatologicznego preparatu.

Badaniu poddano 72 kobiety, które poroniły, i u których stwierdzono postać utajoną toksoplazmozy w połączeniu z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) oraz wirusem Epsteina‐Barra (EBV). W badaniu stwierdzo‐ no brak objawów klinicznych zakażenia przy pozytywnych wynikach reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) na obecność materiału genetycznego HPV oraz EBV. Utajona postać zakażenia HPV w połączeniu z zakażeniem EBV oraz toksoplazmozą częściej charakteryzuje się dużą zawartością HPV typów: 16, 31, 35, 52, 56, 58, 59 w wymazie urogenitalnym, niską awidnością IgG do T. gondii i dużą zawartością ЕBV w ślinie. Jedynie u 2 spośród 72 przebadanych kobiet nastąpiła w ciągu roku spontaniczna regresja HPV. W celu wiarygodnej prognozy ryzyka onkogennego i wykluczenia manifestacji infekcji konieczne są wieloletnie prospektywne obserwacje. W celu ustalenia dokładnej przyczyny poronień u kobiet z utajoną postacią toksoplazmozy połączonej z zakaże‐ niem EBV oraz HPV koniecznym jest zastosowanie badania PCR z tkanek martwego płodu.

Gruźlica jest stosunkowo często występującą chorobą. Jej występowanie zmniejszyło się w ostatnich latach dzięki wprowadzeniu terapii przeciwprątkowej, zwiększeniu standardu życia oraz świadomości wśród populacji. Pierwotna gruźlica krtani występuje bardzo rzadko, częściej pojawia się, jako wtórna choroba w przebiegu gruźlicy płuc. Pierwotna gruźlica stanowi mniej niż 1% wszystkich pozapłucnych postaci choroby. Głównymi objawami są chrypka, suchy, drażniący kaszel oraz osłabienie siły głosu.

Rak nerki stanowi ok. 3% wszystkich nowotworów złośliwych. Dotyczy głównie pacjentów 60-70 letnich, częściej mężczyzn niż kobiety. Podstawą leczenia jest nefrektomia, a embolizacja tętnicy nerkowej ma zastosowanie jako terapia paliatywna. W leczeniu skojarzonym wykorzystuje się immunoterapię oraz nowoczesne leczenie celowane.

Nieprawidłowo zagnieżdżone łożysko przodujące jest jedną z głównych przyczyn krwotoków w okresie okołoporodowym, stanowiąc zagrożenie dla życia matki i płodu.

Czerniak złośliwy skóry ma przeważnie dramatyczny przebieg i rokowania zwykle nie są pomyślne. Z tego powodu przypadek pacjenta z 55–letnim przeżyciem po stwierdzeniu wspomnianego nowotworu jest stosunkowo niezwykłym wydarzeniem. Próbując wyjaśnić ten przypadek, zastosowaliśmy test kometowy na limfocytach obwodowych pacjenta w okresie między kolejnymi zabiegami chirurgicznymi, przy napromieniowaniu komórek promieniami γ dawką 2Gy, w porównaniu do dwu innych pacjentów z czerniakiem i czterech osób zdrowych. U obu wspomnianych pacjentów porównawczych z czerniakiem stwierdziliśmy zwiększone względem osób zdrowych wyjściowe uszkodzenia DNA połączone z obniżoną zdolnością naprawczą uszkodzeń. Pacjent, opisywany w tej pracy, co prawda wykazywał większe niż kontrolni pacjenci oraz osoby zdrowe uszkodzeni popromienne materiału genetycznego, ale kinetyka naprawy pęknięć DNA po 180 minutowej inkubacji była u niego wyraźnie wyższa. Zgodnie z hipotezą o związku polimorfizmów genów cytochromu P–450, kodujących enzymy detoksykacyjne, z podatnością na czerniaka, genotypowaliśmy CYP2D6 (*3,*4), CYP2C9 (*2, *3), CYP2C19 (*2) przy użyciu techniki TaqMan, wykazując, że z wyjątkiem CYP2C9*2, wszystkie inne genotypowane loci były heterozygotyczne.

Perforacja pęcherzyka żółciowego podczas cholecystektomii skutkująca wyciekiem żółci oraz kamieni żółciowych jest dość częstym powikłaniem, które występuje w około 20% przypadków. Jednak poważne powikłania rozwijają się jedynie u około 0,2% pacjentów. Pozostawione kamie- nie żółciowe mogą manifestować się jako ropnie wewnątrzbrzuszne, śródskórne, przetoki oraz inne, rzadsze powikłania

Diagnostyka zaburzeń utkania kostnego dzięki dostępności nowoczesnych metod obrazowania standaryzuje postępowanie terapeutyczne. Kluczowym elementem leczenia pacjenta ze zdiagnozowaną torbielą samotną kości jest wypełnienie ubytku struktury z możliwym odtworzeniem jej funkcji. Postępowaniem z wyboru jest przeszczep kości autogennej lub allogennej z omówionymi w dalszej części atykułu konsekwencjami i zagrożeniami.

Rakowiaki wyrostka robaczkowego są złośliwymi nowotworami - w większości przypadków diagnozowane przypadkowo u pacjentów poddanych appendektomii z innych przyczyn, a ze względu na ich niewielkie rozmiary, przedoperacyjna diagnoza jest w większości przypadków niemożliwa. Rakowiaki mogą powodować ostre zapalenie wyrostka robaczkowego w wyniku zatkania światła wyrostka.

Prezentujemy przypadek 32-letniej pacjentki przyjętej do III Kliniki Chirurgii Ogólnej w Krakowie w celu przeprowadzenia tyroidektomii ze względu na raka brodawkowatego tarczycy. Pacjentka przeszła całkowitą tyreoidektomię z usunięciem węzłów chłonnych przedziału centralnego szyi bez żadnych komplikacji śródoperacyjnych. W pierwszej dobie po zabiegu zaobserwowano 300 ml mlecznego płynu w prawym drenie. Ze względu na utrzymujący się chłonkotok żywienie doustne zostało wstrzymane i rozpoczęto całkowite żywienie pozajelitowe. Objętości drenażu obserwowane w kolejnych dniach wahały się między 580 a 50 ml z tendencją malejącą. Dreny usunięto w 13 dobie po operacji bez śladu chłonkotoku.

Gruźlica przewodu pokarmowego była częsta w okresie przed wprowadzeniem skutecznego leczenia przeciwprątkowego. Występowała u 1/4 pacjentów z zaawansowaną gruźlicą płuc. Obecnie w krajach rozwiniętych występuje rzadko. W układzie pokarmowym gruźlica jelit objawia się naciekami i owrzodzeniami w ścianie jelita, najczęściej w okolicy kątnicy. Wśród objawów gruźlicy jelit występują silne bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, gorączka, biegunki, bolesne parcia na stolec, bóle przy wypróżnianiu. W niektórych przypadkach może dochodzić do niedrożności przewodu pokarmowego z powodu zapalnego guza gruźliczego.